| تبليغات | X |
|
من... گاهی با خیال تو میخندم هنوز...
این آخرین دانه تسبیح را که باد با خود ببرد... میرقصم... هی... هی... هی... روزی هزار بار... و ایمان می آورم... به دستان خدا... به معجزه ای به نام تو.
این که چین نمیخورد در باد... دامان من است. صداها درمن... به هم نمیرسند... سنگین نمیشوند و ابدی.. ومن هی هی هی منتظر عقربه هایی هستم... که به عقب باز نمیگردند.
دامانم را هزار هم تاب دهم... تو دیگر از من نیستی.
و من... هی خیس میشوم زیر باران... زیر باران خیال تو.
دامنم که چین میخورد در باد... و دخترانم زنانگی ام را ثابت میکنند... یعنی نمیبینی...؟؟؟؟؟؟؟؟
شب... سکوت... این خانه تاریک لعنتی... که هزار هم بخواندت... تو از من نیستی... روز... صداهای درهم... این کوچه های لعنتی... که هزار هم بخواندت... تو از من نیستی... من... روزها و شب های درهم... سکوت این خانه تاریک لعنتی... کوچه های بی تو... که هزار هم بخوانمت... تو از من نیستی.
هزار هم برایت شعر بخوانم...
هزار هم تو لبخند بزنی و من ندانم... هنوز دخترکانی هستند در این شهر... که موهایشان را ببافند... وتو... بی انکه بدانی قضیه از چه قرار است... لبخند بزنی.
سیاهتر از بختشان را سفت...
دور خودشان پیچیدند... مبادا... موی سیاهشان... بختشان را سیاهتر کند. |
About
نوشته هایت را خواهم خواند.. Archivesآبان 1390شهریور 1390 مرداد 1390 اردیبهشت 1390 فروردین 1390 اسفند 1389 بهمن 1389 دی 1389 آذر 1389 آبان 1389 مهر 1389 شهریور 1389 مرداد 1389 تیر 1389 خرداد 1389 اردیبهشت 1389 فروردین 1389 اسفند 1388 بهمن 1388 دی 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 Links
زهره جون |
